Le chemin vers Ithaque

Poème de Constantin Cavafy écrit à Alexandrie en 1911

Lorsque tu prendras le chemin vers Ithaque,
souhaite que dure le voyage,
qu'il soit plein d'aventures et d'enseignements.
Les Lestrygons et les Cyclopes,
et la colère de Poséidon, ne les redoute pas
ils ne se trouveront point sur ton chemin
si ta pensée demeure sereine, si seuls de purs émois
effleurent ton âme et ton corps. Lestrygons Cyclopes,
et la fureur de Poséidon tu ne les verras pas
à moins si tu les portes en toi,
si c'est ton âme qui les dresse devant toi.
Souhaite que dure le voyage.
Que nombreux soient les matins d'été oú,

avec quelle ferveur et quelle délectation,
tu découvriras des ports inconnus,
des ports nouveaux pour toi.
Arrête-toi aux comptoirs phéniciens
pour acquérir les belles marchandises
nacres, coraux, ambres, ébènes
et des parfums voluptueux,
surtout beaucoup de parfums voluptueux;
et tu iras d'une ville égyptienne à l'autre,

pour t'instruire et t'initier auprès des sages.
La pensée d'Ithaque ne doit pas te quitter.
Elle sera toujours ta destination.
Mais n'écourte pas la durée du voyage.
Prolonge-le le plus longtemps possible,

et n'atteins l'île qu'une fois vieux
riche de tous les gains de ton voyage
et sans te dire
qu'Ithaque t'amènera des richesses nouvelles.
Ithaque t'a offert le beau voyage.
Sans elle, tu n'aurais pas pris la route.
Elle n'a plus rien à te donner.
Et si pauvre qu'elle te paraisse,

Ithaque ne t'a pas trompé.
Sage à présent et riche de tant d'acquis,
tu auras compris
ce que pour toi Ithaque signifie.


 

Ιθάκη

Σα βγεῖς στόν πηγαιμό για τήν Ἰθάκη,   

νά εὒχεσαι νἆ ‘ναι μακρύς ὁ δρόμος,

γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.

Τούς Λαιστρυγόνας καί τούς Κύκλωπας,

τόν θυμωμένο Ποσειδῶνα μή φοβᾶσαι,

τέτοια στόν δρόμο σου ποτέ δέν θα βρεῖς,

ἂν μεν’ η σκέψις σου ὑψηλή, ἄν ἐκλεκτή

συγκίνησις το πνεῦμα και το σῶμα σου ἀγγίζει.

Τούς Λαιστρυγόνας και τούς Κύκλωπας,

Τον ἄγριο Ποσειδῶνα δέν θά συναντήσεις,

ἄν δεν τούς κουβανεῖς μές στην ψυχή σου,

ἂν ἡ ψυχή σου δέν τούς στήνει ἐμπρός σου.

 

Νά εὒχεσαι νἆναι μακρύς ὁ δρόμος.

Πολλά τά καλοκαιρινά πρωϊά νά εἶναι

πού μέ τί εὐχαρίστησι, μέ τί χαρά

θά μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·

Νά σταματήσεις σ’ἐμπορεῖα Φοινικικά,

καί τές καλές πραγμάτειες ν’ἀποκτήσεις,

σεντέφια καί κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ἒβενους,

καί ἡδονικά μυρωδικά κάθε λογῆς,

ὃσο μπορεῖς πιό ἄφθονα ἡδονικά μυρωδικά·

σέ πόλεις Αἰγυπτιακές πολλές νά πᾶς,

νά μάθεις καί νά μάθεις απ’τούς σπουδασμένους.

 

Πάντα στόν νοῦ σου νἄχεις τήν Ἰθάκη.

Τό φθάσιμον ἐκει εἶν’ο προορισμός σου.

 

Η Ἰθάκη σ’ἒδωσε τ’ωραῖο ταξεῖδι.

Χωρίς ἀυτήν δέν θᾶβγαινες στόν δρόμο.

Ἂλλα δέν ἒχει νά σέ δώσει πιά.

 

Κι ἄν πτωχική τήν βρεῖς, ἡ  Ἰθάκη δέν σέ γέλασε.

Ἒτσι σοφός πού ἒγινες, μέ τόση πεῖρα,

ἣδη θά τό κατάλαβες ἡ Ιθακες τί σημαίνουν. 

​© 2023 by STREET LIFE. Proudly created with Wix.com